Obserwacje spektroskopowe niskiej rozdzielczości



W nocy 12 lutego 2018 (korzystając ze Star Analyser 100) zarejestrowałem widma kilku obiektów, wśród nich znalazły się:
  1. supernowa SN 2018pv (12,7mag)
  2. kwazar 3C 273 (12,9mag)

Widmo supernowej SN 2018pv


Supernowa znajdowała się w bardzo bliskiej odległości kątowej od jasnego jądra galaktyki NGC 3941, co stanowiło pewną trudność:



Udało mi się jednak wyodrębnić widmo, które wygląda następująco (wyraźnie widoczne silne linie absorpcyjne krzemu, będące "znakiem rozpoznawczym" supernowej typu Ia):



Porównanie uzyskanego widma (czerwone) z zarejestrowanym w obserwatorium w Hiroshimie za pomocą teleskopu 1,5m (niebieskie).




Widmo kwazara 3C 273

  • Teleskop 0.25m f/4 (SW Quattro CF)
  • ekspozycja 25 x 30 sekund, kamera ASI 290MM-C (-20°C) @ 30dB
  • Star Analyser 100, dyspersja 24 A/piksel
Celem tej obserwacji było wyznaczenie przesunięcia ku czerwieni, które w przypadku kwazarów jest bardzo silne.
Możemy je obliczyć:

z = (λobs – λrest) / λrest

Widmo, które zarejestrowałem wygląda tak:



Odczyty trzech linii H ze spektrum i wyniki obliczeń:


Uzyskałem przesunięcie ku czerwieni 0,1594 podczas gdy wartość podana w bazie Simbad to z~0.158339
Poprawę dokładności wyniku można uzyskać przez precyzyjniejszą kalibrację profilu widmowego.





<< HOME